Δευτέρα 27 Αυγούστου 2012
Τα μυστικά της Ακρόπολης – Τι κρύβεται κάτω από τον ιερό βράχο;
Τρίτη 21 Αυγούστου 2012
ΤΡΟΪΚΑ: ΑΝΗΘΙΚΟΙ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΙ - Άρπαξαν 1,28 δισ. ευρώ από την Ελλάδα σε 1 ημέρα!
Η διεθνής των τοκογλύφων οι οποίοι "διασώζουν" την Ελλάδα, εισέπραξαν σήμερα το ομόλογο των 3,2 δισ. ευρώ από την δευτερογενή αγορά, το οποίο εξοφλήθηκε βέβαια στο 100% της αξίας του και το οποίο απειλούσε να πτωχεύσει την χώρα.
Και ποιος το εισέπραξε; Κανένα "πειρατικό" fund, γερακιών των διεθνών αγορών; Όχι βέβαια! Η ίδια η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σε μία οικονομική συναλλαγή που καταδεικνύει περίτρανα πώς κερδίζουν οι "σωτήρες", η τρόϊκα, δισεκατομμύρια σε βάρος των Ελλήνων πολιτών, αλλά και σε βάρος των Ευρωπαίων πολιτών, τους οποίους υποχρεώνουν να δανείζουν την Ελλάδα με τον περίφημο Μηχανισμό Στήριξης, όταν θα ήταν πολύ οικονομικότερο για όλη την Ευρώπη να προχωρούσε σε διαγραφή μέρους του χρέους της Ελλάδας.
Ιδού λοιπόν τι ακριβώς εκτυλίχθηκε γύρω από το σημερινό ομόλογο για να γίνει καλύτερα αντιληπτό το παιχνίδι που παίζεται στην πλάτη της χώρας: Η ΕΚΤ έχει αγοράσει αυτό το ομόλογο όχι στην πρωτογενή (δηλαδή απ'ευθείας από το ελληνικό δημόσιο) αλλά στην δευτερογενή αγορά ομολόγων, όπου το πήρε "σκοτωμένο" στο 60% της αξίας του, όπως πωλούνται τα ελληνικά ομόλογα (οι τελευταίες εκδόσεις πωλούνται και στο 22% της αξίας τους). Αυτό σημαίνει ότι η ΕΚΤ, αξιοποιώντας το κλίμα διεθνούς κερδοσκοπίας σε βάρος της χώρας την οποία υποτίθεται ότι στηρίζει (μην ξεχνάμε ότι είναι το τρίτο μέλος της τρόϊκας μετά το ΔΝΤ και την ΕΕ) ενήργησε κλασικά κερδοσκοπικά και ενθηλάκωσε μέσα σε μία ημέρα από το αίμα του ελληνικού λαού, συνολικά 1,28 δισ. ευρώ (η διαφορά του 40% αφού το είχε αγοράσει στο 60% της αξίας του)! Αν δηλαδή οι ίδιοι που μας "σώζουν" και βάζουν τους άλλους να "κουρεύουν" το χρέος μας, κερδοσκοπούν και βγάζουν δισεκατομμύρια ευρώ στην πλάτη των Ελλήνων και της ασφάλειας της χώρας (με αυτό το 1,28 δισ. ευρώ θα μπορούσε να χρημστοδοτηθουν οι ανάγκες σε βενζίνες και ανταλλακτικά των ΕΔ για δύο χρόνια), τότε ποια ελπίδα υπάρχει; Συνολικά, η ΕΚΤ, διαθέτει 50 δισ. ευρώ ελληνικό χρέος, το οποίο αγόρασε στην δευτερογενή αγορά αντί 38 δισ. ευρώ και θα αποκομίσει από τον πτωχευμένο ελληνικό λαό 12 δισ. ευρώ.
Δηλαδή έχουμε έναν αγοραστή ελληνικών ομολόγων να έχει αναλάβει ταυτοχρόνως και την οικονομική διαχείριση της χώρας ως μέλος της τρόϊκας! Τέτοιο σκάνδαλο, τέτοια ντροπή για την Ευρώπη δεν έχει ξαναγίνει.
Η έκπτωση ηθικών αξιών της Ευρώπης, όπως εκφράζεται από την ίδια την κεντρική τράπεζα της ΕΕ, στο μόνο που μπορεί να οδηγήσει είναι στην κατακρήμνιση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Για το θέμα, να σημειώσουμε, το κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων έχει εκδώσει τεκμηριωμένη ανακοίνωση-φωτιά μέσω του βουλευτή Ηρακλείου και υπεύθυνου Οικονομικών του κόμματος, Νότη Μαριά...
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Γ.Δελαστίκ: Προς το τέλος του Ευρώ
Ρίγη πολιτικού πανικού σκόρπισε σε όλη την Ευρώπη η ψυχρή δήλωση στη βρετανική εφημερίδα «Ντέιλι Τέλεγκραφ» του σοσιαλδημοκράτη Φινλανδού υπουργού Εξωτερικών Ερκι Τούομιογια: «Πρέπει να αντιμετωπίσουμε ανοιχτά την πιθανότητα διάλυσης του ευρώ»! Hταν ο πρώτος Ευρωπαίος υπουργός που έθεσε δημοσίως και ωμά το ζήτημα που απασχολεί εκατοντάδες εκατομμύρια πολίτες της Γηραιάς ηπείρου, οι οποίοι αισθάνονται όλο και μεγαλύτερη εχθρότητα προς το ευρώ. Θεωρούν την οικονομική πολιτική που ασκείται εν ονόματι του κοινού νομίσματος αιτία της διαρκούς επιδείνωσης της ζωής τους τα τελευταία χρόνια. «Η διάλυση του ευρώ δεν σημαίνει το τέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Θα μπορούσε να κάνει την ΕΕ να λειτουργεί καλύτερα», πρόσθεσε ο Φινλανδός υπουργός. «Νομισματικό ζουρλομανδύα (!) που προκαλεί δυστυχία σε εκατομμύρια ανθρώπους και καταστρέφει το μέλλον της Ευρώπης» αποκάλεσε το ευρώ ο ηγέτης της φινλανδικής Ακροδεξιάς Τίμο Σόινι, τονίζοντας ότι «είναι μόνο ζήτημα χρόνου αν θα φύγει από το ευρώ ο Νότος ή ο Βορράς» της Ευρώπης. «Προετοιμάζεται για το τέλος της Ευρωζώνης η Φινλανδία» τιτλοφορούσε προχθές άρθρο της η γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», τονίζοντας ότι ο Τούομιογια δεν είναι ο μόνος Φινλανδός υπουργός που έχει τέτοιες απόψεις. «Ηδη από τις αρχές Ιουλίου, η συνάδελφός του στο υπουργικό συμβούλιο και υπουργός Οικονομικών Γιούτα Ούρπιλαϊνεν έχει πει ότι η Φινλανδία δεν θα παραμείνει στο ευρώ πάση θυσία», υπενθύμιζε η γερμανική εφημερίδα. Αν λάβει κανείς υπόψη του ότι η Φινλανδία είναι από τους πιο αφοσιωμένους συμμάχους του Βερολίνου, αντιλαμβάνεται ότι το θέμα είναι σοβαρό. Δεν είναι μόνο οι Φινλανδοί που αμφιβάλλουν για την επιβίωση του κοινού νομίσματος και προετοιμάζονται για την εξαφάνισή του. Πάταγο προκάλεσε το εξώφυλλο του τεύχους της περασμένης εβδομάδας του βρετανικού περιοδικού «Εκόνομιστ» το οποίο έδειχνε τη Γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ να μελετά ένα φανταστικό ντοσιέ με τίτλο: «Πώς να διαλύσετε το ευρώ». Το περιοδικό ισχυρίζεται ότι «μια χαοτική αποσύνθεση της Ευρωζώνης θα ήταν συμφορά» και καταλήγει: «Εκτός εάν η Μέρκελ επιβάλει τη γραμμή της, η επιλογή θα είναι ανάμεσα σε μια ακριβή διάλυση σύντομα και σε μια πραγματικά καταστροφική διάλυση αργότερα». Ούτε καν οι Γερμανοί δεν πιστεύουν πια ακλόνητα στη διατήρηση του ευρώ και το ομολογούν στα σοβαρότερα έντυπά τους. «Τράπεζες, επενδυτές και επιχειρήσεις προετοιμάζονται για μια αποσύνθεση του κοινού νομίσματος», υπογράμμιζε στους τίτλους σχετικής ανάλυσής του το γερμανικό περιοδικό «Σπίγκελ» αυτή την εβδομάδα. «Στα χρηματοπιστωτικά κέντρα όλου του κόσμου πάρα πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ανοιχτά ότι θα εκπληρωθεί η προφητεία του Μίλτον Φρίντμαν σύντομα» ομολογεί το περιοδικό, αναφερόμενο στην εξαρχής θέση του Αμερικανού νομπελίστα οικονομολόγου ότι το ευρώ είναι αδύνατον να επιβιώσει. «Τι περιμένουν, λοιπόν, η Ιταλία, η Ισπανία και μετά από λίγο και η Γαλλία για να πουν στους Γερμανούς «ή εμείς ή εσείς», για να πουν ότι δεν μπορούμε να παραμείνουμε στο ευρώ υπ’ αυτούς τους όρους;», έγραφε σε ένα εξαιρετικά επιθετικό πρωτοσέλιδο άρθρο της η μπερλουσκονική, δεξιά ιταλική εφημερίδα «Τζορνάλε» και συνέχιζε: «Καλύτερα να γυρίσουμε στα εθνικά νομίσματα, αλλά να διατηρήσουμε αυτονομία και ελευθερία». Δεν δίσταζε, μάλιστα, να προειδοποιήσει με εξαιρετικά ζοφερό τρόπο: «Προσοχή να μην έχουμε το ίδιο τέλος όπως το 1938, όταν οι μεγάλοι της Ευρώπης δεν αντιστάθηκαν στον Χίτλερ και μετά από έναν χρόνο η μισή Ευρώπη είχε καταληφθεί από τα γερμανικά στρατεύματα»! Ακρως απαισιόδοξη για τις δυνατότητες διασφάλισης της συνέχισης του ευρώ ήταν και η εφημερίδα «Ντι Τσάιτ», προσκείμενη στη σοσιαλδημοκρατική διανόηση της Γερμανίας. «Μια μάχη δεν χάνεται όταν πλησιάζουν οι εχθροί, αλλά όταν απομακρύνονται οι φίλοι. Αυτή είναι η καθοριστική αλλαγή στον αγώνα για το ευρώ τούτες τις μέρες. Ολοι το αποκηρύσσουν», έγραψε με εμφανή θλίψη. «Καλύτερα να γυρίσουμε στα εθνικά νομίσματα αλλά να διατηρήσουμε αυτονομία και ελευθερία», έγραψε η ιταλική «Τζορνάλε» ethnos.gr
Eνα βημα πριν μιλησουν τα οπλα με τους Τουρκους.. Εσσο Ετοιμος
Τόσο η πυρκαγιά της Χίου, που ξέσπασε στις 2:30 τα ξημερώματα, σε δύσβατο σημείο και δίπλα από μία Μονή, όσο και αυτή της Ζακύνθου, όπου ξέσπασαν ταυτόχρονα δεκάδες εστίες σε εκ διαμέτρου αντίθετα σημεία, έχουν δημιουργήσει στις Αρχές τη βεβαιότητα ότι είναι έργο εμπρηστών. Ποιοι είναι αυτοί οι εμπρηστές όμως; Πώς γίνεται να ξεσπούν δύο τόσο ύποπτες πυρκαγιές στα δύο Βορειοδυτικά και Βορειοανατολικά άκρα της χώρας; Γιατί αναγκάζεται η Πολιτεία να αναθέσει την έρευνα στην ΕΥΠ; Είναι χαρακτηριστικό ότι, σε πλήρη επιβεβαίωση του ρεπορτάζ του newsbomb.gr «Τούρκοι πίσω από το ολοκαύτωμα της Χίου;», o ίδιος ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη Νίκος Δένδιας, από το κέντρο επιχειρήσεων της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας που βρέθηκε σήμερα, δήλωσε: «Τις τελευταίες ημέρες η χώρα αντιμετωπίζει μία εξαιρετικά δυσχερή συγκυρία στο μέτωπο των πυρκαγιών. Αντιμετωπίζουμε έναν απίστευτα μεγάλο αριθμό πυρκαγιών. Για να σας δώσω έναν αριθμό: Το τελευταίο δεκαήμερο έχουμε 589 πυρκαγιές. Μόνο σήμερα το πρωί έχουν εκδηλωθεί 16 νέες πυρκαγιές. Στο πλαίσιο αυτό και με αίσθηση των προβλημάτων σε επίπεδο υλικού, τα οποία ήδη πολύ καλά γνωρίζετε, η Πυροσβεστική Υπηρεσία καταβάλλει μια υπεράνθρωπη προσπάθεια για την προστασία της ζωής και της περιουσίας των Ελλήνων πολιτών. Και θα ήθελα βαθιά να ευχαριστήσω τις γυναίκες και τους άνδρες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας για αυτή την πολύ μεγάλη προσπάθεια. Θα ήθελα επίσης να πω ότι σε πολλές περιπτώσεις έχουμε ενδείξεις, αν όχι αποδείξεις, εμπρησμών εκ προθέσεως. Για τον λόγο αυτό έχω ζητήσει ήδη πέρα από τη βοήθεια της Ελληνικής Αστυνομίας και των ειδικών υπηρεσιών της, τη βοήθεια της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να προστατεύσουμε τη ζωή και την περιουσία των Ελλήνων πολιτών». Σε ερωτήσεις δημοσιογράφων, ο υπουργός απάντησε ότι οι περιπτώσεις αυτές αφορούν όχι μόνο τη Χίο αλλά και τη Ζάκυνθο. Εντελώς «συμπτωματικά», λίγες μόλις ημέρες πριν, το μοναδικό από τα δύο αξιόμαχα ρώσικα χοβερκραφτ αποβατικά σκάφη «Zubr», παραδίδεται στις φλόγες μέσα στον Ναύσταθμο του Πολεμικού Ναυτικού. Μια φωτιά, τουλάχιστον «περίεργη»: Το συγκεκριμένο σκάφος χρησιμοποιείται για ταχεία αποβατική επέμβαση στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, σε περίπτωση που δεχθούμε εισβολή εχθρικών δυνάμεων, που όλοι αναγνωρίζουμε ποιες μπορεί να είναι αυτές. Μάλιστα μία πληροφορία ανέφερε ότι το συγκεκριμένο σκάφος βάφτηκε πρόσφατα με ένα βραδυφλεγές βερνίκι, που προμηθευτήκαμε από τις ΗΠΑ και για το οποίο η κατασκευάστρια ρωσική εταιρεία δεν έδινε πιστοποίηση. Το σκάφος, αντί να έχει μία «βραδεία ανάφλεξη», έγινε παρανάλωμα σε αστραπιαίο χρόνο…. Με αυτά τα δεδομένα, πόσο εύλογο είναι να θεωρηθούν άσχετες οι μόλις μερικούς μήνες έκανε εμπρηστικές δηλώσεις του Τούρκου πρωθυπουργού για το Καστελόριζο; Ο Ταγίπ Ερτογάν προανήγγειλε έρευνες για υδρογονάνθρακες στην ΑΟΖ του ελληνικού νησιού! Το ότι οι Τούρκοι ορέγονται το νησί το γνωρίζουμε πλέον και επισήμως, αφού το Καστελόριζο αποτελεί το αγκάθι στη «μασχάλη» της Τουρκίας το οποίο αναχαιτίζει την ΑΟΖ που οραματίζεται η Άγκυρα. Πρόσφατα ξεκίνησε ακτοπλοϊκή σύνδεση για μεταφορά τουριστών από το Κας της Τουρκίας στο Καστελόριζο και πίσω και μάλιστα πριν μερικά 24ωρα ο Τούρκος υπουργός για θέματα Ε.Ε Μπαγίς πρότεινε να χρησιμοποιείται το αεροδρόμιο του Καστελόριζου για διασύνδεση με το Κας. Πολλά έχουν γραφτεί για προσπάθειες «ξένων» επενδυτών να αγοράσουν οικόπεδα εκεί, ενώ πρόσφατα ακόμα και χάρτης της Ε.Ε που αποσύρθηκε μετά από ελληνικό διάβημα διαμαρτυρίας περιελάμβανε το Καστελόριζο ως ελληνικό έδαφος…. Η τουρκική εφημερίδα Posta στις εσωτερικές σελίδες της και με τον τίτλο «Τα μάτια των Τούρκων στραμμένα στα ελληνικά νησιά» γράφει ότι η Ελλάδα «που βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και ενδέχεται να βγει από τη ζώνη του ευρώ, έχει βγάλει προς πώληση ακόμα και τα νησιά της». Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο συντονιστής του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων της Ελλάδας Πάνος Πρωτοψάλτης δήλωσε ότι υπάρχουν τουρκικές εταιρείες που ενδιαφέρονται για τα λιμάνια. Επίσης, φιλοξενούνται δηλώσεις μέλους του ΔΣ του τουρκικού επενδυτικού Ομίλου Global ότι «θα λάβουμε μέρος στις ιδιωτικοποιήσεις, θα συμμετάσχουμε στους διαγωνισμούς για τις ιδιωτικοποιήσεις όλων των λιμένων των νησιών, εκτός της Αθήνας και Θεσσαλονίκης». Εξάλλου, ο Πρόεδρος του Επιχειρηματικού Συμβουλίου Τουρκίας-Ελλάδας του Συμβούλιου Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων Σελίμ Εγκελί δήλωσε ότι τώρα είναι ο καιρός για τις τουρκικές εταιρείες για επενδύσεις στην Ελλάδα. Η Taraf στις εσωτερικές σελίδες και με τον τίτλο «Τα βλέμματα των Τούρκων στραμμένα στην Ελλάδα», γράφει ότι μετά το πράσινο φως που άναψε η Επιτροπή Ιδιωτικοποιήσεων στην Ελλάδα για την ιδιωτικοποίηση των λιμένων και των μαρίνων της χώρας, οι επιχειρηματίες εκδήλωσαν ενδιαφέρον για τις μαρίνες και τα λιμάνια στα νησιά. Η Vatan γράφει για το θέμα στην πρώτη σελίδα και στην συνέχεια στις εσωτερικές με τον τίτλο «Είμαστε υποψήφιοι για τα λιμάνια του γείτονα». Στο δημοσίευμα γράφει ότι η Ελλάδα πουλάει όσο-όσο από το λαχείο μέχρι τα λιμάνια και τις μαρίνες. Οι μεγαλύτεροι υποψήφιοι για τα λιμάνια και τις μαρίνες είναι οι Τούρκοι επιχειρηματίες οι οποίοι θα λάβουν μέρος στους διαγωνισμούς. Αναφορά στο ενδιαφέρον των Τούρκων επιχειρηματιών γίνεται και στις υπόλοιπες εφημερίδες με χαρακτηριστικούς τίτλους: «Τα βλέμματα των Τούρκων στραμμένα στα λιμάνια του γείτονα», «Υποψήφιες οι τουρκικές εταιρείες για τα ελληνικά λιμάνια», «Ο επιχειρηματίας Κότς άνοιξε τον δρόμο και οι Τούρκοι επιχειρηματίες επιθυμούν να πάρουν μαρίνες στην γείτονα». «Ο όμιλος Global θέλει τα λιμάνια της Ελλάδας». Σύμφωνα με πληροφορίες του newsbomb.gr, ο τουρκικός στρατός έχει εκπονήσει ακόμα και σενάρια απόβασης στο Καστελόριζο, σχεδιάζοντας ακόμα και σχετικούς χάρτες, ανάλογους με αυτούς της υπόθεσης του σχεδίου «Βαριοπούλα» για τον Έβρο που περιελάμβανε και κινήσεις αποσταθεροποίησης στην Ελλάδα και προβοκάτσιας πριν την… «εισβολή». Όσο καιγόταν άλλωστε η Χίος, ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης αλώνιζε στην Θράκη, δήθεν για το ραμαζάνι, προωθώντας στο ακέραιο την τουρκική προπαγάνδα… που δυστυχώς οι ελληνικές κυβερνήσεις επέτρεψαν επί σειρά ετών να βρίσκει γόνιμο έδαφος στην περιοχή. Είναι σαφές ότι οι πολλές συμπτώσεις μαζί παύουν να συνιστούν σύμπτωση. Είναι σαφές ότι η γειτονική Τουρκία, που πάντοτε εποφθαλμιά τα εδάφη και τα δίκαια της Ελλάδας, δεν αφήνει τη δύσκολη για τη χώρα μας συγκυρία να περάσει ανεκμετάλλευτη. Όσο οι ξένοι δανειστές μας υποχρεώνουν την Ελλάδα σε νέες θυσίες (μέχρι και περικοπές σε δαπάνες καίριες ακόμη και για την άμυνα της χώρας) και μας στριμώχνουν περισσότερο, τόσο οι Τούρκοι θα κάνουν ό,τι μπορούν για να δυσχεράνουν τη θέση της Ελλάδας σε όλα τα επίπεδα. Και, προφανώς, δε θα σταματήσουν μόνο στα θεμιτά μέσα τον αγώνα τους να προωθήσουν τα σχέδιά τους εις βάρος της Ελλάδας. Κάτι που θα είναι ευκολότερο, όσο πιο γονατισμένη βρίσκουν τη χώρα μας. Όλα αυτά μαζί συνθέτουν ένα περιβάλλον άκρως εχθρικό για την Ελλάδα, το οποίο οφείλει να λάβει υπόψη η κυβέρνηση। Εδώ που φτάσαμε, διακυβεύεται ακόμη και η εθνική μας κυριαρχία. Δεν πρέπει να εφησυχάζουμε στιγμή!
Από
ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΞΑΝΑ,ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ.
: https://www.facebook.com/pages/%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%99-%CE%A3%CE%A4%CE%9F%CE%A5%CE%A3-%CE%94%CE%A1%CE%9F%CE%9C%CE%9F%CE%A5%CE%A3-%CE%9E%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%94%CE%95%CE%9D-%CE%95%CE%A7%CE%9F%CE%A5%CE%9C%CE%95-%CE%91%CE%9B%CE%9B%CE%97-%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%97/255779137827514?ref=stream
Ἀφελληνίζουν τήν Ἑλληνική Παιδεία – Ἀφαίρεσαν τούς χάρτες τῶν ἑλληνικῶν ἀποικιῶν ἀπ’ τά βιβλία Ἱστορίας.
Δευτέρα 20 Αυγούστου 2012
ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΣΙΜΑΤΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑ - του Μίκη Θεοδωράκη ακολουθεί άρθρο του Γιώργου Κασιμάτη
28.07.२०१२ Από το Κίνημα Ανεξαρτήτων Πολιτών
Οι προγραμματικές δηλώσεις των τριών κομμάτων που κυβερνούν τη χώρα δείχνουν καθαρά και ξάστερα: (α) καμιά πρόθεση αναδιαπραγμάτευσης των επονείδιστων δανειακών συμβάσεων (των «Μνημονίων»), (β) κανένα πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης (δεν μιλάμε για ποιοτική κοινωνική ανάπτυξη, γιατί ο όρος είναι άγνωστος από πολλά χρόνια) και (γ) καμιά πρόθεση, καμιά γνώση και κανένα σχέδιο για την περίφημη αναδιάρθρωση και αναδιοργάνωση του διαλυμένου κρατικού μηχανισμού. Ένα πρόγραμμα μονάχα υπάρχει σίγουρο -αυτό που υπήρχε εξαρχής: η εκποίηση των δεκάδων χιλιάδων μονάδων της δημόσιας περιουσίας και των πηγών του δημόσιου πλούτου. Το πιο απλό και το πιο εύκολο για μια ανίκανη κυβέρνηση, το πιο κερδοφόρο για τη βουλιμία του δανειστή και το πιο επιζήμιο για το φτωχό οφειλέτη. Το πρόγραμμα αυτό, που ήδη εκτελείται, δεν είναι, βέβαια, πρόγραμμα ανάπτυξης ή ανάκαμψης, αλλά καταστροφής της χώρας. Εν όψει αυτής της κατάστασης, θα ήθελα να επισημάνω δύο τεράστιους κινδύνους που έχουν ήδη δρομολογηθεί και απειλούν για πολλές γενιές την υπόσταση της Ελλάδας: 1ος κίνδυνος: Η απώλεια της δημόσιας περιουσίας και των πηγών του εθνικού πλούτου. Όπως επανειλημμένα έχομε καταγγείλει, με τη δανειακή σύμβαση της 10ης Μαΐου 2010 έχει δεσμευτεί το σύνολο της δημόσιας περιουσίας υπέρ των δανειστών, η δε ελληνική κυβέρνηση έχει παραιτηθεί από κάθε δικαίωμα να αρνηθεί τη μεταβίβαση κρατικού περιουσιακού στοιχείου που έχει ζωτική σημασία για την κυριαρχία και την επιβίωση της χώρας μας (άρθρα 4 και 17 §5 της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης), καθώς και από την προστασία που μας παρέχουν το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της ΕΕ (με την υπαγωγή μας στο αγγλικό δίκαιο, άρθρο 14).Οι ίδιες δεσμεύσεις έγιναν δεκτές και με το Μνημόνιο Β΄ [άρθρα 5 (1) (2), 15 (1) (2) (3) (4)]. Το Μνημόνιο Β΄ περιλαμβάνει, μάλιστα, και ρητό όρο (με το Μνημόνιο Α΄ απαγορευόταν έμμεσα) που απαγορεύει στην Ελλάδα, από τώρα και στο μέλλον, να δεσμευτεί η ίδια και να δεσμεύσει τα περιουσιακά της στοιχεία απέναντι σε τρίτα πρόσωπα και κράτη! (Πλήρης κατάλυση της κυριαρχίας κράτους). Η υλοποίηση αυτής της πρωτοφανούς δέσμευσης και ο τρόπος εκποίησης της δημόσιας περιουσίας έχει θεσμοθετηθεί από τη Βουλή των Ελλήνων με τον επίσης πρωτοφανή στη σύγχρονη ιστορία των κρατών νόμο υποτέλειας (τον «Εφαρμοστικό» ν. 3986/1.7.2011). Υπενθυμίζω σε σκίτσο τις ρυθμίσεις του νόμου αυτού που ίδρυσε τη διαβόητη Εταιρεία-Ταμείο για την εκποίηση: Κάθε εταιρεία της υπόδειξης ή της εμπιστοσύνης των δανειστών θα επιλέγει το περιουσιακό στοιχείο που θέλει να πάρει για εκμετάλλευση - το περιουσιακό στοιχείο θα μεταβιβάζεται αμέσως στο «Ταμείο», χωρίς δικαίωμα επιστροφής - το «Ταμείο» με ειδικό συμβούλιο θα εκτιμά (χωρίς διαφάνεια) της αξία του περιουσιακού στοιχείου - σ' αυτή την τιμή, χωρίς διεθνή διαγωνισμό, θα μεταβιβάζεται αφορολόγητα και ατελώς στην εταιρεία επιλογής των δανειστών - η μεταβίβαση θα είναι οριστική (πώληση) ή μακροχρόνια (συνήθως 70-99 έτη) για εκμετάλλευση - όλα τα (τεράστια) έξοδα λειτουργίας του Ταμείου και διαχείρισης του περιουσιακού στοιχείου που μεταβιβάζεται κάθε φορά βαρύνουν το ελληνικό κράτος - τα ποσά των εσόδων θα κατατίθενται στο «Ταμείο» από την εταιρεία εκμετάλλευσης ή αγοράς, τα οποία σε προθεσμία ολίγων ημερών (10 ημερών!) θα τα μεταβιβάζει υποχρεωτικά στους δανειστές, χωρίς να επιτρέπεται να εισέλθει ούτε ένα ευρώ στο ταμείο του ελληνικού κράτους. Η εικόνα είναι σαφής ... Η «ιδιώτικοποίηση» των 80.000 περιουσιακών στοιχείων του κράτους (που ανέφερε κυριακάτικη εφημερίδα) και πολλών άλλων που δεν αποκαλύπτονται, καθώς και οι πραγματικοί στόχοι των δραστηριοτήτων της Ομάδας Ράιχενμπαχ εντάσσονται σ' αυτό το σύστημα «αξιοποίησης» της ελληνικής δημόσιας περιουσίας. 2ος Κίνδυνος: Η επιβολή ελεγχόμενης (από τους δανειστές) χρεοκοπίας. Έχομε ξαναγράψει ότι η ελεγχόμενη από τους δανειστές χρεοκοπία είναι πολύ χειρότερη από την ανεξέλεγκτη πλήρη χρεοκοπία και η χείριστη από όλες τις λύσεις. Γιατί; Για τους εξής λόγους: Διότι στην ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, μπαίνοντας η χώρα σε κατάσταση ανάγκης, η παρούσα γενιά υφίσταται, αναμφίβολα, μεγάλες οικονομικές θυσίες (όπως, για παράδειγμα στη δεκαετία του 1950), αλλά: η χώρα δε χάνει την κυριαρχία της, δε χάνει τη δημόσια περιουσία της και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της, απελευθερώνεται νόμιμα από τα δεσμά των δανειακών της υποχρεώσεων, αποδεσμεύεται από την απαγόρευση να ασκεί πολιτική προστασίας της οικονομίας της και δεν υποθηκεύονται οι επόμενες γενιές. Μπορεί μόνη της η Ελλάδα, με τα πλεονεκτήματα μιας πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, να ανακάμψει. Αντίθετα, στην ελεγχόμενη από τους δανειστές χρεοκοπία, στην οποία μας οδηγούν η ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική της ΕΕ με ηγέτη τη Κα Μέρκελ και η συγκυβέρνηση των τριών κομμάτων, σημαίνει τα έξης:
- Έξοδο από το ευρώ. Επειδή δεν μπορούν να το κάμουν θεσμικά, ούτε είναι εύκολη η άσκηση πολιτικής και οικονομικής βίας, θα εξασφαλίσουν τη συναίνεση της κυβέρνησης, ώστε να βγει η Ελλάδα... «με τη θέλησή της».
- Ελεγχόμενη ισοτιμία δραχμής, ώστε : ο ελληνικός λαός να χάσει μεγάλο μέρος των χρημάτων του, οι δανειστές να διασφαλίσουν τα δάνεια και τη δημόσια περιουσία της Ελλάδας και να συνεχιστεί η ύφεση στο διηνεκές σκληρότερη, για να μας ελέγχουν.
- Εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, με τις ρυθμίσεις που περιγράψαμε πιο πάνω, για πολλές γενιές.
- Τον πλήρη αφελληνισμό της ελληνικής οικονομίας με τη μεταβίβασή του ελέγχου της στο πολυεθνικό επίπεδο
- Τη φυγή ή την υποδούλωση του ανθρώπινου δυναμικού των επόμενων γενιών.
Για να αποφευχθούν και οι δύο παραπάνω καταστροφικοί για την Ελλάδα κίνδυνοι, καθώς και η πλήρης και ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, μια μόνο σωστή και σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο λύση υπάρχει: η κήρυξη της χώρας σε κατάσταση οικονομικής ανάγκης, η οποία θα συνοδεύεται: (α) με στάση πληρωμών (με την έννοια της αναστολής), (β) με εφαρμογή από την κυβέρνηση της χώρας των νόμιμων μέτρων που επιβάλλει η κατάσταση οικονομικής ανάγκης (π.χ. προστασία ελληνικής παραγωγής και καταναλωτή) και (γ) με επαναδιαπραγμάτευση των δανειακών συμβάσεων και επαναφορά τους στη διεθνή και ευρωπαϊκή νομιμότητα τόσο ως προς το ύψος του ποσού των δανείων (στο ύψος του μη «επαχθούς χρέους), όσο και ως προς τη νομιμότητα των όρων δανεισμού. Εάν οι δανειστές αρνούνται αυτή τη διαπραγμάτευση, τότε μένει ως λύση: η επίσης σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο μονομερής καταγγελία των ούτως ή άλλως παράνομων και ανίσχυρων- δανειακών συμβάσεων (των λεγόμενων «Μνημονίων»). Η λύση αυτή απαιτεί, ασφαλώς, πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα άσκησης πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής και, προ παντός, ικανή και ισχυρή πολιτική ηγεσία. Προτείνονται διάφορες λύσεις μείωσης του χρέους και οικονομικής πολιτικής. Πολλές από αυτές είναι σωστές. Για την Ελλάδα, όμως, με το διαλυμένο κράτος, την κατεστραμμένη οικονομία και την κατάσταση της πολιτικής της υποτέλειας, αποτελούν ημίμετρα. Αυτό που δεν ακούγεται καθόλου με το όνομά του είναι η διαπραγμάτευση με κατάργηση των τριών όρων που καταλύουν τη κυριαρχία του κράτους: (α) της ολοκληρωτικής δέσμευσης της δημόσιας περιουσίας και της εξωτερικής οικονομικής πολιτικής, (β) της παραίτησης από τα δικαιώματα της εθνικής κυριαρχίας και (γ) της υπαγωγής μας στο αγγλικό δίκαιο που σημαίνει: αντίστοιχη παραίτηση από την προστασία του διεθνούς δικαίου. Οι όροι αυτοί, αν και ανίσχυροι, εφαρμόζονται καθημερινά από τους δανειστές μας και κυρίως από την κυβέρνηση μας. Αν δε καταργηθούν και στις συμβάσεις και στην πράξη, κάθε υπόσχεση για αναδιαπραγμάτευση είναι απάτη. Πρέπει να συνειδητοποιήσομε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα σημείο όπου δεν έχει να διαλέξει μεταξύ άμεσης οικονομικής ανάκαμψης και πτώχευσης. Έχει να διαλέξει μεταξύ δύο δρόμων που της δείχνει η Ιστορία: το δρόμο μεγάλων θυσιών της παρούσας γενιάς, αλλά με διάσωση των επόμενων γενιών και της κυριαρχίας της και το δρόμο της καταστροφής και της υποτέλειας με θυσία και της παρούσας και των επόμενων γενιών. Η Ιστορία επιβάλλει τον πρώτο δρόμο. Οι Έλληνες πρέπει να διαλέξουν. Όλοι βλέπομε πως το Μεγάλο Τσελιγκάτο, με τη σκληρή γκλίτσα του βοσκού του και με τις κραυγές τρόμου των άγριων τσοπανόσκυλών του, μας ποδηγετεί. Τον εξευτελισμό του κοπαδιού τον ζούμε καθημερινά. Την ασφυξία του μαντριού τη νιώθουμε όλοι οι Έλληνες. Η ασφυξία γίνεται αποπνιχτική, γιατί, δυστυχώς για τη δημοκρατία, τα ΜΜΕ στρατεύθηκαν ως τσοπανόσκυλα στις γραμμές του Τσελιγκάτου. Θα πρέπει, όμως, να πάψομε να ακούμε τις κραυγές τους και να πιστέψομε ότι μπορούμε να πηδήξομε την μάντρα. Και, όπως όλοι οι λαοί πάντοτε, σίγουρα μπορούμε!
Παρασκευή 17 Αυγούστου 2012
Όταν ο ΠΑΟΚ δένεται στο άρμα του Ολυμπιακού
του Γιώργου Μπούζου στο sport2310
Η ιστορία είναι τόσο παλιά όσο κι ο κόσμος. Παραμένει όμως πάντα επίκαιρη. Ιδιαίτερα όταν από τότε ελάχιστα πράγματα έχουν αλλάξει. Την εποχή του Γιώργου Μπατατούδη στον ΠΑΟΚ, ο εκπρόσωπος της ΠΑΕ στην «αμαρτωλή» τότε ΕΠΑΕ, είχε ένα απλό τρόπο για να αποφασίζει τι θέση θα πάρει στις κρίσιμες ψηφοφορίες: περίμενε να δει πρώτα τι θα πράξει ο άνθρωπος του Ολυμπιακού Γιώργος Λούβαρης κι έκανε ακριβώς το ίδιο! Σήκωνε το χέρι ο Λούβαρης; Το σήκωνε κι ο ίδιος!
Ήταν η αποθέωση της «ανεξάρτητης» φωνής που είχε ο ΠΑΟΚ στα κέντρα των αποφάσεων αλλά και πόσο η διοίκηση του σεβόταν την αντιπαλότητα που απέπνεεαν οι κερκίδες της Τούμπας σε βάρος της ομάδας του λιμανιού. Στην ουσία ήταν μια πράξη προδοσίας του λαού του ΠΑΟΚ που στα μάτια του ο Ολυμπιακός φάνταζε και φαντάζει κόκκινο πανί.
Από εκείνα τα «πέτρινα» χρόνια, ο Θόδωρος Ζαγοράκης ελάχιστα διδάχθηκε. Αντίθετα έδεσε και πάλι τον ΠΑΟΚ στο άρμα του Ολυμπιακού. Απόδειξη ότι προσέλαβε τον Βασίλη Γκαγκάτση, νομικό του Ολυμπιακού στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ με αμοιβή που προκαλεί ίλιγγο και στους σημερινούς καιρούς συνιστά σκάνδαλο πρώτου μεγέθους: όσα παίρνουν τρεις πρόεδροι του Αρείου Πάγου μαζί! Το γεγονός ότι στήριξε την παρουσία του Αχιλλέα Μπέου ως εκπροσώπου της Σούπερ λίγκα στην ΕΠΟ, κατόπιν εισήγησης του Ολυμπιακού, αποτελεί άλλη μια ατράνταχτη απόδειξη. Και υπάρχουν δεκάδες.
Η «στρατηγική» των παραγόντων του ΠΑΟΚ ήταν απλή: να εξασφαλίσουν τα αποφάγια του Ολυμπιακού στο τραπέζι της εξουσίας του ελληνικού ποδοσφαίρου. Και μέχρι σε ένα σοβαρό σημείο τα κατάφεραν. Ήταν ελάχιστες οι φορές που η διαιτησία τους πήγε κόντρα.
Πρόσφατα στη Σούπερ λίγκα έγινε μια ακόμη κρίσιμη ψηφοφορία. Αφορούσε την εκλογή του νέου προέδρου. Υποψήφιος ήταν ένας: ο πρώην υπεύθυνος της ΠΑΕ Ολυμπιακός για τους συνδέσμους, Γιάννης Μώραλης. Τον ΠΑΟΚ εκπροσώπησε ο Ζήσης Βρύζας. Όταν ήρθε η σειρά του να ψηφίσει απλά δήλωσε «απών»! Αν και είχε το δικαίωμα να καταψηφίσει την υποψηφιότητα Μώραλη, απλά δεν το έκανε. Λίγο αργότερα ανακοινώθηκε ότι ο Βρύζας θα είναι ο εκπρόσωπος της Σούπερ λίγκα στην ΕΠΟ…
Τρίτη 14 Αυγούστου 2012
Κάρτα (φακελώματος) του Πολίτη ή ηλεκτρονική φυλακή;
Κυριακή 12 Αυγούστου 2012
Γιατί ο καπιταλισμός θέλει τους ανθρώπους εργένηδες
Αρεσκόμαστε να θεωρούμε πως είμαστε ελεύθεροι στην ελεύθερη αγορά· πως κατανικούμε τις δυνάμεις της διαφήμισης και δεν χειραγωγούμεθα από τις δυνάμεις της αγοράς. Αλλά υπάρχουν ορισμένες νέες κοινωνικές τάσεις -σαν την αναγόρευση του «εργένη» σε καταναλωτή-υπόδειγμα- που μας θέτουν ενώπιον ορισμένων παραδοξοτήτων: αυτό που θεωρούσαμε ριζοσπαστικό -να μείνουμε εργένηδες- ίσως σήμερα να είναι αντιδραστικό.
Όπως μας προειδοποιούσε εδώ και πάνω από μια δεκαετία ο κοινωνιολόγος Σίγκμουντ Μπάουμαν (Zygmunt Bauman), η μακρόχρονη σχέση, σαν την σταθερή δουλειά, απορρυθμίζεται τάχιστα και αντικαθίσταται από την βραχυχρόνια σχέση, τις πρόσκαιρες διευθετήσεις χωρίς προοπτική δέσμευσης. Είναι πια δύσκολο να είναι μαζί δύο άνθρωποι με πρόσκαιρες δουλειές χωρίς προοπτική επαγγελματικής σταθερότητας. Ο καπιταλισμός πλέον μας θέλει εργένηδες.
Τη δεκαετία του 1960, το να είναι κανείς εργένης θεωρείτο ριζοσπαστική επιλογή, ένα είδος εξέγερσης κατά του αστικού καπιταλιστικού κομφορμισμού. Όπως λέει ο κοινωνιολόγος Ζαν-Κλοντ Κοφμάν (Jean-Claude Kaufmann) η στροφή από τον οικογενειακό στον μοναχικό τρόπο ζωής, ήταν μέρος της «ακατανίκητης επέλασης του ατομισμού». Αλλά αυτή η «απελευθέρωση» χάνει την λάμψη της αν την εντάξουμε στην προοπτική της επικράτησης του καταναλωτισμού.
Σήμερα το να καλούνται οι μάζες να ζουν μοναχικά είναι οικονομικά συμφέρον.
Σύμφωνα με μια έρευνα του Τζιάνγκουο Λιου (Jianguo Liu) του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, οι εργένηδες καταναλώνουν κατά κεφαλήν 38% περισσότερα αγαθά, 42% περισσότερες συσκευασίες, 55% περισσότερο ηλεκτρικό και 61% περισσότερο φυσικό αέριο σε σχέση με ένα νοικοκυριό τεσσάρων ατόμων.
Σύμφωνα με το «γραφείο πληθυσμιακών αναφορών», στις Ηνωμένες Πολιτείες τα μοναχικά άτομα ηλικίας 25-34 ετών πλέον ξεπερνούν τους παντρεμένους κατά 46%. Όσο για τα διαζύγια, είναι μια αναπτυσσόμενη αγορά: κάθε διαλυμένο νοικοκυριό σημαίνει την αγορά δύο αυτοκινήτων, δύο πλυντηρίων, δύο τηλεοράσεων κ.ο.κ. Οι μέρες που η πυρηνική οικογένεια θεωρούνταν ιδεώδης καταναλωτική μονάδα, πέρασαν ανεπιστρεπτί.
Καθώς ο καπιταλισμός βυθίζεται στη στασιμότητα, οι επιχειρήσεις συνειδητοποίησαν δύο ευκαιρίες ανάπτυξης:
- πρώτον, την ανάδυση της αγοράς των μοναχικών και
- δεύτερον, την ενθάρρυνση του διαζυγίου ως απόδειξη ατομικής ελευθερίας.
Αυτό μπορεί να το δει κανείς στην εξέλιξη των διαφημίσεων προϊόντων σαν τα χάμπουργκερ και τις διακοπές, και το πώς απευθύνονται πια σε μοναχικά άτομα, ιδίως μοναχικές γυναίκες. Οι νέες διαφημίσεις της «χόντα» ή της «σίτιμπανκ» ενθαρρύνουν πλέον ανοικτά την «ανακάλυψη» του εαυτού μας και την αναβολή της σύναψης σχέσεων εις βάρος του ζευγαρώματος.
Όπως λέει η Κάθριν Τζάρβι (Catherine Jarvie) οι «ευκαιριακές σχέσεις» στις οποίες «κανένας δεν αναζητά μακροχρόνια δέσμευση», είναι η νέα μόδα, όπως μαρτυρεί η επιτυχία ιστοσελίδων εύρεσης ραντεβού σαν το «ματς». Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι αγγελίες στο «κρέγκλιστ» εκθέτουν τον υποσυνείδητο συσχετισμό μεταξύ καταναλωτισμού και ατομικότητας: «άμα με γαμ… στον καναπέ ΙΚΕΑ μου, στον δίνω για 100 δολάρια».
Η ταύτιση ατόμων και αγαθών επικράτησε ακριβώς τη στιγμή που ο κορεσμός της αγοράς και της κατανάλωσης άρχισαν να παρεμποδίζουν την καπιταλιστική μεγέθυνση. Σε μια περίοδο κορεσμού των αγορών, όταν πλέον έχουμε καταναλώσει ό,τι ήταν δυνατό, ενθαρρυνόμαστε να αντικειμενοποιούμε εαυτούς ως είδη «της αγοράς», που καταναλώνουμε αλλήλους. Ασκούμεθα στην κατανάλωση διαθέσιμων ανθρώπων.
Ο καταναλωτισμός πλέον μας θέλει μοναχικούς, οπότε μας το πουλάει σαν σέξι. Η ειρωνεία είναι πως σήμερα είναι πιο ριζοσπαστικό να επιχειρήσουμε να συνάψουμε μια μακρόχρονη σχέση και να βρούμε μια σταθερή δουλειά -και να προγραμματίζουμε το μέλλον, ακόμα και να επιχειρήσουμε να αποκτήσουμε παιδιά, από το να μείνουμε εργένηδες.
Το ζευγάρωμα και η μακροχρόνια δέσμευση με άλλους σε μια σχέση, εμφανίζεται πλέον ως η μόνη ριζοσπαστική επιλογή ενάντια στις δυνάμεις που θέλουν να μας συρρικνώσουν σε μοναχικούς, αλλοτριωμένους νομάδες σε αναζήτηση ευκαιριακών «δόσεων» από σώματα που εμπεριέχουν την προσωρινότητά τους.
Η λύση: να γίνουμε ριζοσπάστες, να δεσμευτούμε και να απαιτήσουμε την δέσμευση των συντρόφων και των εργοδοτών μας. Να πούμε όχι στις σειρήνες της αγοράς των εργένηδων.
[Toυ συγγραφέα Ewan Morrison, πηγή: ppol.gr]
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Σεισμός στο Ιράν και σεισμικά όπλα: Μπορεί να προκληθεί τεχνητός σεισμός;
Παρασκευή 10 Αυγούστου 2012
Ολοταχώς προς την Παγκόσμια κυβέρνηση…
Να γιατί ο ΓΑΠ έλεγε διαρκώς ότι “χρειαζόμαστε μια παγκόσμια κυβέρνηση γρήγορα” (We need a global governance fast)
Πρίν θέσω τις απόψεις μου για τα όσα είπε ο σιωνιστής Σιμόν Πέρες στο Μέγκα και λίγο μετά ο εντολοδόχος του Βενιζέλος για την “παγκόσμια κυβέρνηση”, πρέπει να υπενθυμίσω σε κάθε νέο αναγνώστη όπως και σε κάθε κακοπροαίρετο “ετικετοκολητή”, ότι η “Κλασσικοπερίπτωση” όπως δηλώνει στον υπότιτλο είναι μια “κλασσική περίπτωση” αντίστασης σε κάθε νεοεποχήτικη δύναμη κατοχής, και ως τέτοια ανέκαθεν θεωρούσαμε το λεγόμενο “σιωνιστικό κίνημα” όπως και αν αυτό εκφράστηκε στην πορεία της ιστορίας. Εκείνοι που μας παρακολουθούν από παλιά ξέρουν ότι όχι μόνο δεν έχουμε καμία σχέση με αντισημιτικές οργανώσεις και θεωρίες, αλλά είμαστε εξ εκείνων που ανέδειξαν πολλές φορές την βρωμερή και προβοκατόρικη αποστολή των δήθεν αντισιωνιστών και αντισημιτών του ευρύτερου εθνικοσοσιαλιστικού χώρου. Για μας ο “σιωνισμός” δεν είναι λέξη ταμπού, ούτε και θεωρούμε ότι η ενασχόληση με αυτόν αφορά τους ευφάνταστους συνωμοσιολόγους ή τους μαυροφορεμένους φασιστο-καραγκιόζηδες.
Ο σιωνισμός όσο και αν ενοχλεί κάποιους, είναι η πολιτική έκφραση του Ιουδαϊκού ιμπεριαλισμού που με την βοήθεια κυρίως των Άγγλων εκδηλώθηκε φανερά σαν εθνικιστικό “απελευθερωτικό” κίνημα στην Παλαιστίνη το 19ο αιώνα από Εβραίους της διασποράς, με εμφανή στόχο την δημιουργία του κράτους του Ισραήλ. Αν μείνουμε στην πρώτη επίσημη εμφάνισή του ως εθνικιστικό – απελευθερωτικό κίνημα δηλαδή, τότε εύκολα θα μπορούσαμε να τον θεωρήσουμε σαν μια “φυσική αντίδραση” στον αντισημιτισμό που είχε ήδη κάνει την εμφάνισή του και που τελικά ήταν και είναι το ισχυρότερο άλλοθι της ύπαρξης του Ιουδαϊκού ιμπεριαλισμού όπως και αν αυτός εκφράζεται.
Όμως ο σιωνισμός δεν είναι ένα εθνικιστικό “κίνημα” όπως ήθελαν κάποιοι να τον εμφανίσουν αλλά ο βασικός ιδεολογικός πυλώνας ενός ιμπεριαλισμού που ειδικά σήμερα δείχνει να έχει πολλές πηγές.
Οι βασικοί εκφραστές αυτού του “σιωνιστικού κινήματος” ήταν και είναι κατά “σύμπτωση” οι πιό ισχυροί του παγκόσμιου κεφαλαίου και αναμφίβολα ήταν και είναι εκείνοι που στήριξαν το καπιταλιστικό σύστημα και τις δήθεν μετεξελίξεις του. Ωστόσο ανέκαθεν οι στόχοι τους υπερέβαιναν ακόμα και εκείνους που έθετε η οικονομική ολιγαρχία και το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα. “Ο έχων νουν νοείν νοείτω”.
“Χρειαζόμαστε μια παγκόσμια κυβερνηση γρήγορα”
Αυτά τα λόγια όπως όλοι πλέον ξέρουν, βγήκαν από το στόμα του τέως πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, εκείνου δηλαδή του δωσίλογου κυβερνήτη που πρώτος από όλους παρέδωσε τη χώρα του (όχι την πραγματική αλλά εκείνη που αναγράφεται στο διαβατήριό του) στα νύχια της παγκόσμια σιωνιστικογεννούς τραπεζοπιστωτικής εξουσίας, σε αυτούς δηλαδή που εκπροσωπούνται απο την Ε.Ε , το ΔΝΤ, την Τρόϊκα, την Παγκόσμια Τράπεζα, τις “αγορές” (Goldman Sachs, Moodys etc), to NATO, τις ΗΠΑ κ.α. Δεν ήταν βέβαια ένας πρωτότυπος στοχασμός που έκανε ένας εκ των “αρίστων” της Νέας Τάξης Πραγμάτων, ούτε φυσικά η κατάληξη μιας συμπυκνωμένης σοφίας που προήλθε απο ένα λαμπρό μυαλό. Με λίγα λόγια η φράση “We need a global governance fast” δεν βγήκε από το στόμα μιας μεγάλης προσωπικότητας της πολιτικής ή της οικονομίας, αλλά από κάποιον που κατά κοινή ομολογία και πέραν πάσης αμφισβήτησης θεωρείτο και θεωρείται ο ελάχιστος εκ των μετριοτήτων που εμφανίστηκαν στην νεώτερη ιστορία της Ελλάδας.
Αυτός λοιπόν που από έναν υπνοβάτη λαό θεωρήθηκε ως η τελευταία ευκαιρία της Ελλάδας να γίνει “ευρωσοσιαλιστικός παράδεισος”, και που γρήγορα αποδείχθηκε ότι ήταν ένας μειωμένης αντίληψης και ανύπαρκτης εθνικής συνείδησης δωσίλογος, δεν έκανε τίποτε άλλο παρά να επαναλάβει ως προειδοποίηση ή ως τελεσίγραφο στον ελληνικό λαό εκείνο που του είχαν υπαγορεύσει στα ταχύρυθμα σχολεία της Μπίλντεπεργκ, και της Σχολής του Σικάγο οι σιωνιστές εντολείς του. Το τι ακολούθησε μετά, όλοι πλέον το γνωρίζουμε και το βιώνουμε με τον σκληρότερο μάλιστα τρόπο. Μνημόνια, μεσοπρόθεσμα, ύφεση, ανεργία, οικονομική εξαθλίωση, δανειακές συμβάσεις, εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας και ένα κλίμα κατοχής και τρομοκρατίας με φόντο πάντα την σκιά μιας “παγκόσμιας κυβέρνησης” που για άγνωστους σε μας λόγους περιέργως θεωρείται, από όλους τους “μεγάλους” και τους “σοφούς” της γης ως μοναδική…λύση σε όσα δημιούργησε η “οικονομική κρίση” στην Αμερική, μετά στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και τελικά σε όλο τον κόσμο, μια “κρίση” που ας μην το ξεχνάμε οι ίδιοι κατασκεύασαν.
Το 1991 ο Δαβίδ Ροκφέλερ γνωστός πατριάρχης του καπιταλισμού, του Σιωνιστικού ιμπεριαλισμού και εταίρος στην Trlilateral comission, στην οποία μετείχε και ο δικός μας τέως δοτός πρωθυπουργός Παπαδήμιος, έλεγε στα πλαίσια της ετήσιας συνάντησης των αρίστων της Μπίλντεμπεργκ:
“…O κόσμος σήμερα είναι πιο σύνθετος και προετοιμασμένος να δεχθεί μια παγκόσμια κυβέρνηση. Η υπερεθνική κυριαρχία μιας πνευματικής ελίτ και των παγκόσμιων τραπεζιτών είναι σίγουρα προτιμητέα σε σχέση με τον εθνικό αυτοπροσδιορισμό που υφίστατο μέχρι τώρα”.
Και ο έτερος σιωνιστής που όλως τυχαίως ήταν και εκείνος εκπρόσωπος του CFR δήλωνε με τον γνωστό κυνισμό του παγκόσμιου επικυρίαρχου:
“Θα έχουμε μια παγκόσμια κυβέρνηση, είτε σας αρέσει είτε όχι. Το μόνο ζήτημα θα είναι να ξέρουμε αν θα προκύψει από κατάκτηση ή από συγκατάθεση”.
Και φτάνουμε στο σήμερα όπου λίγο πρίν το τελικό χτύπημα και την οριστική ήττα, ο βραβευμένος με νόμπελ ειρήνης, το ιδρυτικό στέλεχος της παραστρατιωτικής – τρομοκρατικής οργάνωσης Χαγκάνα που κατέσφαξε χιλιάδες αθώους Παλαιστίνιους στην διάρκεια του “απελευθερωτικού” αγώνα των Εβραίων της διασποράς, ο στρατηγός και πρωθυπουργός του Ισραήλ και ιστορικό στέλεχος του Σιωνιστικού ιμπεριαλισμού, Σιμόν Πέρες, επανέλαβε με το θράσος του προβατόσχημου επικυρίαρχου την ανάγκη επιβολής μιας παγκόσμιας κυβέρνησης.Μιας κυβέρνησης που κανείς τους δεν λέει πως θα προκύψει, ποιοί θα μετέχουν και πως θα κυβερνά.
Ας μην γελιόμαστε όλοι αυτοί που εδώ και τρία χρόνια έχουν γίνει φανατικοί ιεραπόστολοι της παγκόσμιας κυβέρνησης ή διακυβέρνησης (κατά περιπτώσεις) δεν περιγράφουν τίποτε άλλο παρά μία παγκόσμια τυραννία την οποία μας παρουσιάζουν σαν κυρίαρχο καταλύτη της παγκόσμιας εξέλιξης ή σαν μαγικό αντίδοτο δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν (στα αρχαία ελληνικά σημαίνει την πνευματική νόσο) τις οποίες φυσικά δημιούργησαν οι ίδιοι.
Ο Βενιζέλος επειδή ίδρωσε να κερδίσει την… εκτίμηση των εντολοδόχων του προκατόχου του στην αρχηγία του ΠΑΣΟΚ, έπρεπε ως γνήσιος “διάκονος” να επαναλάβει αυτά που λίγο πριν είχε δηλώσει ο αρχιερέας του σιωνισμού Πέρες ελπίζοντας φυσικά σε μία εκ των “άνω” προαγωγή.
Είτε αρέσει σε μερικούς, είτε όχι αυτά όλα είναι στοιχεία της πραγματικότητας και όχι μιας “ευφάνταστης συνωμοσιολογίας” και πέραν του ότι θα χρησιμοποιηθούν κατάλληλα από τους γνωστούς μαγαριστές της νενοναζιστικής- νεοπαγανιστικής παράταξης, αποτελούν ικανούς λόγους για πραγματικό εθνικό συναγερμό.
Επί της ουσίας οι ξένοι επικυρίαρχοι και οι ντόπιοι εντολείς τους εντός και εκτός της κυβερνητικής κοινοπραξίας, δείχνουν ότι έχουν σκοπό να βάλουν την “τελευταία πινελιά” στον χάρτη της “δουλοπαροικίας- Ελλάς”.
Είναι όχι μόνο ιστορική ευθύνη, αλλά και επιλογή επιβίωσης η μαζική αντίσταση των Ελλήνων στα σχέδια του σιωνισμού και των καπιταλιστικών θυγατρικών του εταιρειών και οργανώσεων.
Ή θα αντισταθούμε ή θα καταλήξουμε δουλοπάροικοι στο ίδιο μας το σπίτι.
Πηγή
filologos10.wordpress.com
Τρίτη 7 Αυγούστου 2012
Ντοπέ οι δυο μεταλίστ στην κούρσα του αιώνα!
Ο Βασίλης Γαλούπης βγάζει στην φόρα τα άπλυτα των δυο εκ των τριών σπρίντερ που πήραν μετάλλιο στην περιβόητη κούρσα του αιώνα στα 100μ. χθες στο Λονδίνο!Μια χαρά περάσανε όλοι χθες το βράδυ. Και οι πρωταγωνιστές και τα εκατομμύρια τηλεθεατές. Οι μόνοι, όμως, που θα έπρεπε να νιώθουν κάπως άβολα με τα άτομα που ανεβαίνουν στο βάθρο των νικητών στα 100 μ. είναι η ΔΟΕ και η ΙΑΑΦ. Η στοά των… αθανάτων και η παγκόσμια ομοσπονδία στίβου, που μαζί με την WADA, ευαγγελίζονται ότι κάνουν δήθεν κάποιον παγκόσμιο αγώνα κατά του ντόπινγκ.
Βεβαίως και ακούγεται πλέον ως αφελές το σύνηθες ερώτημα «αν κάποιος φιναλίστ στα 100 μ. ή σε άλλα αγωνίσματα και σπορ υψηλού πρωταθλητισμού κι απαιτήσεων ντοπάρεται», όμως σε μερικές περιπτώσεις υπάρχουν ήδη ατράνταχτες αποδείξεις. Αν και συχνά τα πράγματα μιλάνε από μόνα τους εδώ που τα λέμε.
Ντοπέ ο Μπλέικ, ίδια ουσία με Βαβζίνιακ!
Το αργυρό μετάλλιο, λοιπόν, στα 100 μ. το πήρε ο Τζαμαϊκανός Μπλέικ. Όλοι μοιάζουν να ξεχνάνε, όμως, ότι μόλις το 2009 είχε πιαστεί ντοπαρισμένος με διεγερτικό. Συγκεκριμένα με methyl-2-hexanamine!
Το συγκεκριμένο διεγερτικό έκανε πάταγο στον ελληνικό αθλητισμό το 2008. Προκλήθηκε σκάνδαλο με μαζικά κρούσματα σε άρση βαρών, στίβο, αλλά και ποδόσφαιρο (Βαβζίνιακ).
Στο ίδιο τιμ ο Μπολτ, τιμωρήθηκε ο Μπλέικ
Ένα χρόνο μετά η ίδια ουσία «κτύπησε» και τα σπριντ στην Τζαμάικα. Δεν πιάστηκε, άλλωστε, μόνο ο Μπλέικ. Συνελήφθησαν κι άλλοι τρεις σπρίντερ από το τιμ του προπονητή Γκλεν Μιλς. Στο ίδιο τιμ προπονείται και ο Μπολτ, που όμως δεν βρέθηκε κι αυτός θετικός.
Ο Μπλέικ, μάλιστα, τιμωρήθηκε με αποκλεισμό τριών μηνών από κάθε διοργάνωση, ύστερα από περίπλοκη και χρονοβόρα πειθαρχική διαδικασία. Έφαγε κανονικά καμπάνα, πάντως.
Παγκόσμιο σκάνδαλο με Γκάτλιν, δεν έπρεπε να αγωνίζεται καν!
Χάλκινος μεταλίστ, ως γνωστόν, είναι ο Τζάστιν Γκάτλιν. Η περίπτωσή του δεν έχει προηγούμενο. Αποτελεί παγκόσμιο σκάνδαλο στα χρονικά.
Ο Αμερικάνος σπρίντερ είχε βρεθεί ντοπέ με αμφεταμίνες σε έλεγχο που του είχε γίνει το 2001! Σε ηλικία μόλις 19 ετών. Τιμωρήθηκε από την ΙΑΑΦ με δυο χρόνια αποκλεισμό.
Τεστοστερόνη μετά τις αμφεταμίνες!
Ο Γκάτλιν επέστρεψε το 2003, πήρε το χρυσό μετάλλιο στους ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 2004 και δυο χρόνια μετά, τον Απρίλιο του 2006, ξαναπιάστηκε ντοπαρισμένος! Με καραμπινάτη τεστοστερόνη αυτή τη φορά…
Προπονητής του Γκάτλιν ήταν ο Τρέβορ Γκράχαμ. Για όσους δεν τον γνωρίζουν, πρόκειται για τον προπονητή των ντοπαρισμένων Μάριον Τζόουνς, Τιμ Μοντγκόμερι κ.ά. Άμεση εμπλοκή, δηλαδή, με το σκάνδαλο Balco.
Σαμποτάζ…
Ο Γκάτλιν μετά το θετικό του δείγμα έκανε λόγο για… σαμποτάζ (όπως γίνεται συνήθως, ακόμα και στην χώρα μας, όταν σκάνε τα σκάνδαλα και τα κανόνια της ντόπας).
Το πραγματικό σκάνδαλο ξεκινάει από τον Αύγουστο του 2006. Ο Γκάτλιν, βάσει κανονισμών, δεν θα έπρεπε να αγωνιστεί ξανά αφού ήταν υπότροπος. Δυο χρόνια από την αμφεταμίνη, συν κρούσμα με τεστοστερόνη, ίσον ισόβια. Αυτό θα ίσχυε για τον καθένα.
Ποινή χάδι για να προλάβει Λονδίνο!
Οι αθλητικές αρχές, όμως, δεν αποφάσισαν κάτι τέτοιο. Του έριξαν μόνο 8 χρόνια, δίχως να προβλέπεται από πουθενά τέτοια ποινή, ανοίγοντας το δρόμο για την επόμενη κίνηση. Το όργιο, δηλαδή, έγινε μεγαλύτερο όταν με σκεπτικό που έμπαζε από παντού τον Δεκέμβριο του 2007 η ποινή μειώθηκε στα 4 χρόνια.
Ίσα – ίσα, δηλαδή, του κάνανε το χατίρι για να προλάβει τους ολυμπιακούς αγώνες στο Λονδίνο. Και τα κατάφερε ο Γκάτλιν, πανηγυρίζοντας με μετάλλιο. Ντροπής πράγματα… Και για την ΔΟΕ και για την ΙΑΑΦ και για όλο το σύστημα.
Δεν υπάρχει περίπτωση στα χρονικά σε κάποιον, σαν τον Γκάτλιν, με δυο διαφορετικά κρούσματα σε αμφεταμίνες και τεστοστερόνη να του επιτρέπεται ξανά και ξανά η συμμετοχή σε αγώνες! Ο ισόβιος αποκλεισμός είναι επιβεβλημένος.
Ένοχο παρελθόν
Πολλές φορές, δεν χρειάζεται να περιμένει καν κάποιος να γίνονται ντόπινγκ κοντρόλ μετά από μια επιτυχία. Ούτε να σπάει το κεφάλι του με διάφορα διλήμματα. Μπορεί να υπάρχει ήδη «ένοχο» παρελθόν, ενδεικτικό του τι συμβαίνει...
Τουλάχιστον για τους δυο από τους τρείς μεταλίστ, λοιπόν, η ιστορία ήδη έχει «μιλήσει». Με στοιχεία αδιαμφισβήτητα, έστω κι από ένα αντιντόπινγκ κοντρόλ αναποτελεσματικό…
Δεν πάει να πει, άλλωστε, ότι επειδή κάποιος πιάνεται στο κοντρόλ με μια απαγορευμένη ουσία, έχει πάρει μόνο αυτή… Για παράδειγμα, ο Μπεν Τζόνσον στην Σεούλ βρέθηκε θετικός σε μόνο μια ντόπα (στανοζολόλη). Όπως παραδέχτηκε αργότερα, όμως, το ίδιο διάστημα έβαζε στον οργανισμό του περισσότερα από δέκα απαγορευμένα σκευάσματα με αναβολικά, διεγερτικά κλπ.
Το ίδιο έχει συμβεί και σε πάμπολλες άλλες περιπτώσεις αθλητών με χρήση κοκτέιλ από διάφορες ουσίες. Άλλο ότι το κοντρόλ πιάνει, κι αν την πιάσει κι αυτή..., μόνο τη μια ουσία απ' όλο το κοκτέιλ - τούρμπο.
gazetta
Κυριακή 5 Αυγούστου 2012
Ο πόλεμος για το πετρέλαιο - Ιδού ο «μαύρος χρυσός» της Ελλάδας
Η ικανοποίηση τουλάχιστον του 20% των ενεργειακών αναγκών της χώρας μέχρι το 2020 από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αποτελεί όχι μόνο δέσμευση που απορρέει από την ισχύουσα ευρωπαϊκή ενεργειακή πολιτική, μα και κύρια αναπτυξιακή επιλογή της σημερινής κυβερνήσεως. Λάθος στόχος, λάθος πορεία. Η σωστή τοποθέτηση, ο εθνικός στόχος, το εθνικό όραμα, που επιτέλους πρέπει να γίνει πράξη, δεν αποτελεί απλά το επίτευγμα του 20% των ενεργειακών αναγκών της χώρας να προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αλλά πρώτα και κύρια να καταστεί ενεργειακά ανεξάρτητη η χώρα.
Θα είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα της Ελλάδας μετά την επίτευξη τροφικής αυτάρκειας στις δεκαετίες του ’50 και του ’60, όταν επιτέλους πάψαμε να περιμένουμε στον Πειραιά τα καράβια με το στάρι και το ρύζι, για να θρέψουμε τον πληθυσμό μας. Ήρθε η ώρα η Ελλάδα να καταστεί ενεργειακά ανεξάρτητη. Στο πλαίσιο αυτού του εθνικού στόχου να περιλάβουμε και τον επιμέρους στόχο το 20% των αναγκών να προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Σε αυτό το πλαίσιo, ο στόχος για «πράσινη ενέργεια» καθίσταται ακόμα πιο σημαντικός... Αλλά σε αυτό το στρατηγικό πλαίσιο.
Ανεξάρτητος και μεμονωμένος, το μόνο που μπορεί να επιτύχει είναι κάποια περιβαλλοντική «αυτοϊκανοποίηση» την ώρα που γύρω από την Ελλάδα μέχρι το 2020 θα έχουν ξεφυτρώσει τουλάχιστον τέσσερα πυρηνικά εργοστάσια σε Αλβανία, Βουλγαρία και Τουρκία!
Η έρευνα της «Σ» που κατέληξε να αποτυπωθεί στην παρούσα μελέτη ξεκινάει από αυτό ακριβώς το ερώτημα: Από πού θα ικανοποιείται το υπόλοιπο 80% της ενεργειακής ζήτησης; Συνεκτική και ολοκληρωμένη απάντηση στο ερώτημα αυτό, με το πλήθος των επιμέρους οικονομικών επιπτώσεων και παραμέτρων ενεργειακής επάρκειας και εθνικής ασφάλειας που το συνοδεύουν, δεν έχουν δώσει ούτε η σημερινή κυβέρνηση αλλά ούτε και οι προηγούμενες.
Υπάρχει ο λιγνίτης, αλλά επιβαρύνει το περιβάλλον στο βαθμό που το σώζει η «πράσινη ενέργεια», υπάρχουν τα υδροηλεκτρικά φράγματα, αλλά και εδώ έχουμε οικολογικό θέμα, έστω σε μικρότερη έκταση από τον λιγνίτη, όπως και θέμα φυσικών πόρων: Η χώρα δεν έχει άλλα μεγάλα ποτάμια, πέραν των υπαρχόντων ποταμών και φραγμάτων, για να επενδυθούν σε αυτά μεγάλες ενεργειακές φιλοδοξίες.
Τι μένει λοιπόν; Αυτό που όλοι, πλην Ελλάδος, αναζητούν μανιωδώς, αυτό που από οικολογικής άποψης είναι ό,τι φιλικότερο προς το περιβάλλον, αφού η εξόρυξή του δε μολύνει, είναι εύκολο να μεταφερθεί και κινεί την ανάπτυξη όλου του πλανήτη τα τελευταία 120 χρόνια: Το πετρέλαιο.
Στην Ευρώπη μόνο τέσσερις χώρες δεν ψάχνουν για πετρέλαιο: Η Ελλάδα, η Βοσνία, η Σερβία και η Μολδαβία! Ολα αυτά, όταν την τελευταία πενταετία η αναζήτηση πετρελαίου έχει πάρει διαστάσεις φρενίτιδας μετά τις αλματώδεις τεχνολογικές εξελίξεις από το 2000 περίπου και μετά, στις διαδικασίες έρευνας πετρελαϊκών κοιτασμάτων. Τώρα βρίσκεις το πετρέλαιο, οπουδήποτε βρίσκεται, σε όποιο βάθος βρίσκεται, ακόμα και κάτω από υπεδάφια στρώματα που κάποτε έκρυβαν αποτελεσματικά τον «μαύρο χρυσό».
Επισκόπηση της διεθνούς αναζήτησης υδρογονανθράκων την τελευταία δεκαετία
Τα αίτια της σημερινής έντονης αναζήτησης και εξερεύνησης υδρογονανθράκων στην Ευρώπη άρχισαν να διαμορφώνονται στις αρχές της παρούσας δεκαετίας. Τότε και εξαιτίας μιας νέας και συνεχώς διευρυνόμενης ζήτησης από την Κίνα στην παγκόσμια αγορά υδρογονανθράκων -που ακόμη και στις μέρες μας ουδόλως έχει κοπάσει, ενώ ακολουθεί κατά πόδας και η Ινδία- άρχισε να αυξάνεται ως επακόλουθο και η τιμή του πετρελαίου και του φυσικού αερίου (ΦΑ).
Ταυτόχρονα, εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια κορύφωσης της παραγωγής των κοιτασμάτων στη Βόρεια Θάλασσα -η παραδοσιακή πηγή, μαζί με τη Μέση Ανατολή- προμήθειας υδρογονανθράκων της Ευρώπης.
Τα πράγματα μάλιστα, στένευαν ακόμη περισσότερο, όταν τα ίδια σημάδια παραγωγικής κορύφωσης, μάλιστα με μια παρατηρούμενη γρηγορότερη ημερήσια κάμψη, αρχισαν να εμφανίζονται και σε άλλες πρότινος μεγάλες δεξαμενες και λεκάνες τροφοδοσίας της παγκόσμιας αγοράς, τόσο στο Κόλπο του Μεξικού, όσο και στις ίδιες τις ΗΠΑ, ιδιαίτερα στα κοιτάσματα ΦΑ.
Φόβοι, μάλιστα, άρχισαν να εκφράζονται και για μια ομόλογη γήρανση και άλλων υφιστάμενων μεγάλων ταμιευτήρων, ιδιαίτερα δε των μεγάλων κοιτασμάτων της Σαουδικής Αραβίας. Κι όλα αυτά, τη στιγμή που οι ενεργειακές ανάγκες (και) στην Ευρώπη την ίδια, δεν έπαψαν να αυξάνονται λόγω της αναπτυξιακής στιβαρότητος που υπήρχε και της ευμάρειας που προκαλούσε και προσέφερε.
Διαβάστε το πλήρες άρθρο εδώ
Παρασκευή 3 Αυγούστου 2012
Η Συρία καίγεται, η Τουρκία διαλύεται, η Ελλάδα… στις παραλίες!
Τις τελευταίες ημέρες συμβαίνουν κοσμοϊστορικά γεγονότα στην ευρύτερη γειτονιά μας, τα οποία σαφώς και θα μας επηρεάσουν, εάν δεν μας εμπλέξουν.
Στη Συρία η κατάσταση είναι οριακή, η περιοχή τείνει να γίνει το πεδίο της τελικής αναμέτρησης των παγκόσμιων υπερδυνάμεων.
Όσα συμβαίνουν στη Συρία αφορούν άμεσα την Τουρκία και ό,τι συμβαίνει στην Τουρκία αφορά άμεσα και εμάς.
Στο εσωτερικό της Τουρκίας, οι Κούρδοι αριστεροί αντάρτες του PKK, ενισχυμένοι με βαριά όπλα, καθημερινά χτυπάνε τις τουρκικές δυνάμεις, έχοντας εξαπολύσει πλήρη ανταρτοπόλεμο. Η Τουρκία μετρά κάθε ημέρα τους νεκρούς και τους τραυματίες στρατιώτες της.
Η κουρδική – «τουρκική» πόλη Σεμντίνλι τελεί υπό τον έλεγχο των ανταρτών και ο τουρκικός στρατός δίνει σκληρές μάχες για να την ανακαταλάβει.
Φανταστείτε εάν συνέβαινε κάτι αντίστοιχο στην Ελλάδα. Δηλαδή, εάν μια συνοριακή μας πόλη είχε τεθεί υπό τον έλεγχο ενόπλων και ο ελληνικός στρατός, με άρματα μάχης και ελικόπτερα, προσπαθούσε να την πάρει πίσω. Θα είχε γίνει παγκόσμιος χαμός και δικαίως. Στην περίπτωση της Τουρκίας όλα αυτά αντιμετωπίζονται ως σχεδόν φυσιολογικά.
Στην ελλαδική μιζέρια μας, η πλειοψηφία λιώνει στις παραλίες, αγνοώντας όχι μόνο το τι συμβαίνει σε Τουρκία και Συρία, αλλά και μέσα στην ίδια μας τη χώρα.
Η κυβέρνηση των ψευτών και πολιτικών απατεώνων, αφού εξαπάτησε το εκλογικό σώμα που την εμπιστεύθηκε, ετοιμάζεται να εξαπολύσει ολοκληρωτική επίθεση μέτρων, φόρων και εξαθλίωσης στον ελληνικό λαό, για να ικανοποιήσει τους μικρονοϊκούς της Τρόικας δίχως να υπολογίζει τις συνέπειες. Και οι συνέπειες δεν θα είναι άλλες από μια κοινωνική έκρηξη που δεν έχουμε ξαναδεί στη χώρα μας.
Στην ουσία, η κυβέρνηση πυροδοτεί την εσωτερική αστάθεια και τον εμφύλιο διχασμό με τις πολιτικές που αποφασίζει να ακολουθήσει και πράττει όλη αυτή την ανοησία, την ίδια ώρα που η Συρία βρίσκεται σε εμφύλιο πόλεμο, η Τουρκία στον προθάλαμο της διχοτόμησης και εμείς χρειαζόμαστε ενότητα για να αντιμετωπίσουμε όλη αυτήν την καταιγίδα!
Ένας φίλος καλά ενημερωμένος μου είχε πει τον Μάιο του 2011: «Όταν δεις το πρόβλημα να περνά από τη Συρία στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν, τότε να ξέρεις ότι ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση». Ο ίδιος φίλος μου είχε εμπιστευθεί και το εξής σενάριο: α) Διχοτόμηση της Τουρκίας με δημιουργία ανεξάρτητου κουρδικού κράτους και β) μοίρασμα του Αιγαίου μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.
Δεν ξέρω τι από όλα αυτά θα βγει αληθινό, παρακολουθώ τα γεγονότα και προσπαθώ να κάνω το ρεπορτάζ μου.
Και ανησυχώ πραγματικά όχι για τους μισθούς και τις συντάξεις, αυτό το παραμύθι έχει τελειώσει για εμένα εδώ και πολύ καιρό, ανησυχώ για το ίδιο μας το μέλλον ως έθνος και ως χώρα. Δυστυχώς μας έτυχε, δίχως να είμαστε άμοιροι ευθυνών και οι πολίτες, στην πιο κρίσιμη στιγμή της νεώτερης ιστορίας μας, να έχουμε πολιτικούς ηλίθιους, αγράμματους, ανιστόρητους, ξενόδουλους, δειλούς, μαριονέτες. Και έτσι πορευόμαστε στην πιο άγρια τρικυμία, δίχως καπετάνιους στο τιμόνι…
Στέφανος Μυτιληναίος


